Biografie

Na vijf jaar muzieklessen op gitaar begon Jan op z’n zestiende jaar met zijn eerste muzikale duo op te treden. Dat duo werd al heel snel ’n trio en dat veranderde binnen een jaar weer in een 4-persoons band. Met dit orkest speelde en zong Jan zo’n kleine twintig jaar op diverse kermissen, feesten en partijen. In 1968 kreeg hij ’n uitnodiging van Willem Duys om solo op te treden in zijn televisieprogramma Voor de vuist weg met het lied Ik ben Hein de kastelein.

Hij kreeg een platencontract van platenmaatschappij CNR en zijn eerste langspeelplaat  werd opgenomen in de studio in Hilversum.

Zijn grote doorbraak kwam anderhalf jaar later met  de single De fles, geproduceerd door Jack de Nijs, ’n gigant van ’n hit die hem naar vele podia zou brengen in Nederland en België. Jan werd ’n graag geziene gast op radio en tv. Vanaf dat moment was hij niet meer weg te denken in de Nederlandse showbizz. De ene na de andere hit stapelde zich op. Hij scoorde zowel met levensliedjes als met feestnummers.

Hij kreeg een Conamus onderscheiding voor de singel Ze zeggen en won twee maal de eerste prijs met een karnavalslied op de televisie. Hij stond met maar liefst 12 verschillende platen in de diverse hitlijsten. Naast De fles scoorde Jan nog ’n aantal grote hits. Om maar eens wat titels te noemen: Ze zeggen; Oei Oei; De dronkaard; He he, kijk daar ‘ns; Vondel was goed; Ze kunnen de pot op; Toen ik eindelijk alles had. Dit is slechts een greep uit het repertoire van Jan Boezeroen.

Ook de platen – die hij met het duo De Piraten uitbracht – werden grote hits, zoals Aloha m’n bruine Madonna en Heimwee naar Marokko.

Tussendoor componeerde hij ook nog even de grote TROS TV-Tune hit Call me.

Hij schrijft de meeste liedjes zelf, heeft een eigen studio en produceert zijn eigen platen, maar ook voor andere artiesten. Hij is daarbij een groot voorvechter voor het Nederlandse lied.

Kortom: Jan Boezeroen is ’n muzikale duizendpoot in hart en nieren, die met zijn zangrepertoire nog lang zal scoren. Met zijn levensliedjes raakt hij de gevoelige snaar om daarna heel gemakkelijk bij de mensen de beentjes van de vloer te krijgen met zijn feestrepertoire.